Przelicz mpg na l/100 km

Bo obie liczby mierzy się inaczej. Amerykańska norma flotowa, znana jako CAFE, liczy się z surowych wyników dwóch cykli laboratoryjnych, a naklejka na szybie stosuje poprawkę wyprowadzoną z pięciu cykli. Różnica sięga mniej więcej dwudziestu do dwudziestu pięciu procent: cel flotowy 49 mpg, czyli 4,80 l/100 km, odpowiada około 36 mpg na etykiecie, czyli 6,53 l/100 km. Liczba regulacyjna nie opisuje żadnego konkretnego samochodu, tylko średnią floty.

Bo testowa trasa to nie twoja autostrada. Cykl trasowy EPA, znany jako HWFET, przebiega 10,26 mili ze średnią prędkością 48,3 mili na godzinę, czyli 77,7 km/h, sięga szczytowo 60 mil na godzinę i ani razu się nie zatrzymuje. Po europejskiej autostradzie jedzie się 110 albo 130 km/h, gdzie opór powietrza się podwoił. Wartość trasowa 40 mpg, czyli 5,88 l/100 km, nie mówi więc nic o tym, ile ten sam samochód wypije przy 130.

Około piętnastu procent w jeździe miejskiej przy −7 °C w porównaniu z 25 °C, według pomiarów EPA, a nawet dwadzieścia cztery procent na trasach po pięć albo sześć kilometrów, gdzie silnik nigdy nie dochodzi do temperatury pracy. Hybryda traci jeszcze więcej, od trzydziestu do trzydziestu czterech procent, bo i jej akumulator, i jej silnik pracują poza swoim zakresem. Ciśnienie w oponach spada przy tym mniej więcej o 1 psi na każde utracone 5,5 °C. Letnia wartość 30 mpg, czyli 7,84 l/100 km, schodzi więc w stronę 25 mpg, czyli 9,41 l/100 km.

Bo hamowanie odzyskowe opłaca się wyłącznie wtedy, gdy zatrzymujesz się i ruszasz od nowa, czyli dokładnie tam, gdzie zwykły silnik marnuje najwięcej. To jedyny częsty przypadek, w którym miejska wartość na amerykańskiej etykiecie bije wartość trasową: nowa Toyota Prius ma podane około 57 mpg w mieście, czyli 4,13 l/100 km, wobec 56 mpg na trasie, czyli 4,20. W zwykłym samochodzie benzynowym kolejność jest zawsze odwrotna, a wyższa liczba miejska to pewny znak hybrydy.

Nie, i jest to najcichsza pułapka tej strony. Kanada publikuje wprawdzie litry na sto kilometrów, ale jej wartości pochodzą z pięciocyklowej procedury EPA, przyjętej dla rocznika 2015, ważonej w 55 procentach miastem i w 45 procentach trasą. Europa publikuje ten sam symbol z cyklu WLTP. Dwie etykiety, obie z napisem l/100 km, mogą więc opisywać dwa różne badania, a wartość kanadyjska jest zwykle wyższa, co czyni ją zarazem bliższą rzeczywistej jeździe.

Sam wynik w mpg nie wystarczy, potrzebna jest też pojemność baku. Po przeliczeniu 30 mpg to 7,84 l/100 km, więc bak 50 litrów daje 638 km, czyli 396 mil. Zasięg to bak podzielony przez spalanie, i dokładnie to przelicza komputer pokładowy w czasie jazdy.

Zależy od galona, a skala mpg myli, bo jest odwrotna: przejście z 20 na 25 mpg oszczędza więcej paliwa niż z 40 na 45. Po przeliczeniu 20 mpg to 11,76 l/100 km, a 25 to 9,41, czyli 2,35 litra mniej na sto kilometrów; 40 to 5,88, a 45 to 5,23, czyli 0,65 litra. W galonach amerykańskich dobry wynik zaczyna się około 35 mpg, to jest 6,72 l/100 km.