Przelicznik energii: dżule, kWh, kalorie, BTU

Nie, jest jednostką energii. Kilowat to moc, czyli tempo; kilowatogodzina to, co to tempo dostarcza przez godzinę. Grzejnik 2 kW włączony na trzy godziny zużywa 6 kWh, i to tę ilość liczy rachunek. Jedna kilowatogodzina to dokładnie 3 600 000 dżuli, czyli 3,6 megadżula, bo godzina ma 3600 sekund.

Bo Kaloria żywieniowa, pisana wielką literą w zwyczaju amerykańskim, to w rzeczywistości kilokaloria, czyli tysiąc kalorii fizycznych. Jogurt oznaczony jako 100 Kalorii zawiera więc 100 kcal, czyli sto tysięcy kalorii w rozumieniu fizyka. Rozporządzenie europejskie 1169/2011 wymaga obu liczb, najpierw kilodżuli, potem kilokalorii, i to usuwa dwuznaczność: 100 kcal to zarazem 418 kJ.

Jedna BTU to 1055,05585262 dżula w definicji międzynarodowej, tej, którą biorą tabele klimatyzacyjne. To energia, która podnosi funt wody o jeden stopień Fahrenheita. Spotyka się ją głównie jako moc: klimatyzator 12 000 BTU na godzinę daje 3,517 kilowata, a ta sama maszyna sprzedawana jest pod jedną albo drugą etykietą, zależnie od kontynentu.

Kilowat szczytowy mierzy moc, a nie produkcję. To, co panel daje w znormalizowanych warunkach badania, tysiąc watów na metr kwadratowy przy dwudziestu pięciu stopniach, czyli laboratoryjne pełne słońce. Kilowatogodzina mierzy to, co instalacja rzeczywiście wytworzy przez rok. W średnich szerokościach jeden kilowat szczytowy zwraca od 1000 do 1300 kilowatogodzin rocznie, zależnie od regionu i ustawienia, więc instalacja 3 kWp daje mniej więcej od 3000 do 3900 kWh.

Jednostką anglojęzyczną wartą sto tysięcy BTU, czyli 105,5 megadżula albo 29,3 kilowatogodziny. Wielka Brytania i Stany Zjednoczone rozliczają gaz w thermach tam, gdzie Europa kontynentalna rozlicza go w kilowatogodzinach, i to czyni porównania cen mylącymi, dopóki obu nie sprowadzi się do jednej jednostki. Energia za energię, jeden therm kosztuje tyle, co dwadzieścia dziewięć i jedna trzecia kilowatogodziny.