Shaku, jednostka długości

Dokładnie trzy i trzy dziesiąte, tak że trzydzieści trzy shaku dają okrągłe dziesięć metrów: ustawa z 1891 roku związała układ japoński z metrem przez ten stosunek, a nie odwrotnie. Wobec stopy shaku to 0,994194 jej długości, czyli o sześć tysięcznych mniej, a belka dziesięciostopowa mierzy 10,06 shaku. Różnica nie widać na jednym elemencie; widać ją na całej więźbie.

Koreańskie ja tak, bo Korea przejęła te same dziesięć trzydziestych trzecich metra. Chińskie chi nie: metryzacja zrobiła z niego okrągłą jedną trzecią metra, czyli 333,33 milimetra, przez co jest dłuższe od shaku dokładnie o jedno sun. Dwa rysunki opisane 十尺 opisują różne pomieszczenia, 3,0303 metra w Japonii wobec 3,3333 w Chinach, czyli o trzydzieści centymetrów.

Bo tył sashigane nie mierzy tego, co przód. Skala z tyłu, kakume, jest powiększona o pierwiastek z dwóch: przyłożona do kłody, odczytuje wprost bok największej belki kwadratowej, jaką da się z niej wyciąć, bez żadnego rachunku. Niektóre węgielnice dokładają marume, podzieloną przez pi, która odczytuje średnicę z obwodu. Shaku nie jest więc tylko długością, jest przyrządem obliczeniowym, i to utrzymało je przy życiu wobec metra na budowach.