Przelicz atmosfery na bary (atm na bar)

Bo wartość pochodzi ze słupa rtęci, a nie z wyboru dziesiętnego. Atmosferę normalną ustalono w 1954 roku jako ciśnienie 760 milimetrów słupa rtęci w zerze stopni przy przyspieszeniu normalnym, co daje 101 325 paskali. Bar natomiast ucięto okrągło na 100 000 paskalach. Dlatego przemysł zaczął woleć bar: liczba wypada równo.

To inna atmosfera, zapisywana at, a nie atm, zdefiniowana jako jeden kilogram-siła na centymetr kwadratowy. Wynosi 98 066,5 paskala, czyli 0,9807 bara i 0,9678 atmosfery normalnej: o trzy procent mniej. Wciąż pojawia się na starszych manometrach i sprężarkach, a instrukcja pisząca at tam, gdzie spodziewasz się atm, przesuwa każdą wartość o trzy procent.

Dwie, licząc bezwzględnie. Dziesięć metrów wody morskiej dokłada jedną atmosferę do własnego ciśnienia powietrza, czyli 1,013 bara więcej. Na dwudziestu metrach nurek jest pod trzema atmosferami, na trzydziestu pod czterema. To także dlatego wdech wzięty na głębokości rozpręża się w drodze do góry: to samo powietrze zajmuje dwa razy większą objętość między dziesięcioma metrami a powierzchnią.

Około 5500 metrów, gdzie jest blisko 0,5 bara. Nie spada liniowo, tylko mniej więcej wykładniczo, i dlatego przełęcz na 2000 metrów kosztuje zaledwie dwadzieścia procent, a szczyt na 8000 dwie trzecie. Kabiny samolotów są ciśnieniowane do równowartości 1800 do 2400 metrów, czyli około 0,8 bara, co wystarcza, żeby napęczniała paczka chipsów zamknięta na ziemi.

W rozmowie tak; w karcie katalogowej nie. Różnica wynosi 1,3 procenta, niewidoczna na oponie, a znacząca na kotle albo na butli nurkowej. Butla napełniona do 200 barów mieści 197,4 atmosfery, a pomylenie obu przekłamuje planowanie gazu o tyle samo. Poważne karty mówią, której z dwóch używają.