Przelicz amerykańskie uncje płynu na imperialne (fl oz na fl oz UK)

Bo oba układy inaczej kroją galon. Galon amerykański, o dwadzieścia procent mniejszy, dzieli się na 128 uncji płynu; imperialny, większy, na 160. Podział bierze górę nad wielkością naczynia: 3785,41 podzielone przez 128 daje 29,57 mililitra, a 4546,09 podzielone przez 160 daje 28,41. Uncja amerykańska jest więc o 4,1 procent większa.

Dwadzieścia procent, i tym razem w stronę, której się spodziewasz. Pinta amerykańska mieści 16 uncji płynu, czyli 473 mililitry; pinta imperialna 20, czyli 568. Kufel nalany w Londynie mieści więc prawie o jedną piątą więcej niż amerykański, choć uncja brytyjska jest mniejsza z tych dwóch.

Imperialna, jeśli przepis jest brytyjski, irlandzki albo australijski, a amerykańska, jeśli pochodzi ze Stanów Zjednoczonych albo z anglojęzycznej Kanady. Czteroprocentowa różnica nie szkodzi w sosie, ale daje o sobie znać w cieście, gdzie proporcje muszą się trzymać. Nowsze książki brytyjskie drukują obok mililitry, co zamyka sprawę.

Bo to dwie niepowiązane jednostki, które dzielą nazwę. Uncja avoirdupois waży 28,35 grama, a amerykańska uncja płynu zajmuje 29,57 mililitra. Ich wartości są bliskie z powodu wody, której dana objętość waży mniej więcej tyle samo: imperialną uncję płynu zdefiniowano wręcz jako objętość jednej uncji wody. Przy każdej innej cieczy zbieżność znika.

Po pojemności wydrukowanej obok. Amerykańska puszka pokazuje 12 fl oz i 355 ml, brytyjska puszka 330 ml, a brytyjska butelka mleka jedną pintę i 568 ml. Mililitr zawsze rozstrzyga: podziel go przez 29,57 dla uncji amerykańskiej i przez 28,41 dla imperialnej, a okrągła liczba powie ci, którego układu użyto.